Engin K. Demir

Bugün İstanbul'a kar düşmüş. Yollar değil ama kaldırım karla gizlenmiş. Arabaların üstü karla örtünmüş. Ağaçların yaprakları, koca koca dalları ak düşmüş gibi karla kaplanmış. Küçük evlerin kırmızı damları karla beyaz renge boyanmış. Bugün İstanbul'da kar var.  Otobüsün siyah camları karanlık içinde pırıl pırıl parlayan karları gizleyemiyor. Arabalar kucaklamış gibi karla selamlıyorlar bizi. Yolcular ise sıkı sıkı örtünmüş. Otobüsün arkasından iki kişinin sohbeti kulaklarımızı deliyor. Tüm yolcular susmuş onların sohbetini dinliyoruz. Yolcular bitkin, otobüs bezgin adım adım ilerliyoruz. Bugün İstanbul'da kar varmış kimin umrunda. Bir an önce trene binip işe yetişmeli İstanbullu. 

Camdan içeri süzülerek odayı aydınlatan güneş yüzümde, omuzlarımda ve ayaklarımda gezinerek sıcaklığıyla beni uyandırdı. Yataktan hızlıca kalkarak lavaboya gittim. Yüzümü su ile iyice ıslattıktan sonra sakallarımı kesmek için küçük bir kapa sıcak su doldurdum… Köpükle yüzümü iyice ovuşturuyorum. 3 bıçaklı jilet ile kılları alıyorum. Bıyıklar kalıyor. Yüzümü su ile tekrar temizliyorum. Güzel… Aynada kendime bakıyorum ve gülümsüyorum. Dişlerim sarı. Diş fırçası ile dişlerimi temizliyor, ağzımı çalkalıyor ve kolonya ile yüzümü ıslatıyorum. Giyinmek için yatak odasına geçtim. Yerdeki kot pantolonu ve dolaptan yeni bir tişört alıp giyiyorum. Yatağa bakıyorum. Benim bıraktığım yere güneş yerleşti. Diğer tarafta eşim uyumakta. Örtü vücudunu boynuna kadar kapattı; saçları ise yüzünü gizledi. Güneşin geldiğinden habersiz tatlılıkla uyumakta. Saatime bakıyorum, 7:00. Parfümden boynuma fıs fıs yaptıktan sonra kapıya yöneldim.