Ben Korkuyorum
Hepimiz bir şeylerden korkarız. Korkumuz, doğumumuzla başlar ve biz yaşarken de büyür. Bize kişilik veren korkumuzdur. Eğer korkmuyorsak, varlık olarak insanlığımızdan şüphe etmeliyiz. Korkmak insanlık halidir. Korku dünyayı sarmıştır. Tabiatın kendisinde korku vardır, kimi bitkiler korkudan saklanır, hayvanlar bile korkuyla hareket eder. Aslan dahi Ceylan'a saldırmadan önce korkar. Bazı bitkiler akşam karanlığında kapanır, bazıları da gündüzün aydınlığından kaçar. Taşlar dahi korkuyla yuvarlanır. Herkesin, her şeyin korktuğu bir şeyler vardır. İnsanın korkusu doğduğu an başladığı gibi korku, ölene kadar onu asla terk etmeyecek. Yaşlılığın hiçbir önemi yoktur; o an, ölüm anı geldiğinde tecrübesi de ona fayda etmez. Kimileri bu yüzden gününü gün eder yaşarlar, fakat korkularından kaçamazlar ve an be an onları yaşarlar. Korkularımızla yüzleştikçe büyür, olgunlaşırız. Bizleri adam yapar, bizleri kadın yapar. Korkularımızı yendikçe yeni korkular ediniriz, yenileriyle birlikte öğrenir, ...