Bir akşam Teravih namazı kılarken
Büyük demirli kapının önüne geldiğimde durakladım. İçeriye baktığımda karanlığı, belediyenin belirli aralıklarla dikmiş olduğu elektrik direkleri aydınlatıyor. Ağaçlar, mezar taşlarının arasından sıyrılmakta. Açık olan kapıdan içeriye girdiğimde sol tarafımda caminin duvarına doğru, boyumdan biraz daha yüksek perdeyle kapatılmış bölüm dikkatimi çekiyor. Dikkat kesiliyorum. Ses gelmiyor. İçeride bayanlar yerlerini almış vaazı dinlemekteler, sessiz ve kalabalık, biraz şaşırıyorum. Sağ tarafımda, kenarlara konulan banklar üzerinde vaktin gelmesini bekleyenler, sohbet edenler, dinleyenler ve birkaç küçük grup yer almakta. Caminin girişi yerden biraz yüksekte, ters ‘v’ şeklindeki merdivenle girişe ulaşabiliyoruz. Caminin dört bir tarafına konmuş klimalar soğuk hava üflemekteler. Cami küçük; içeriye giren bayanlar kendileri için ayrılmış yere yöneliyorlar. Soğuk hava içeridekileri serinletiyor. Vaaz vermekte olan imam gür sesiyle camidekileri etkisi altına aldı. Arka t...