Çevren Sensin

Resim
The Elephants, Salvador Dalí Bir arkadaşın müthiş bir yayınevi projesi vardı. Bir çeşit LinkedIn olacaktı ve tutmamasına açıkça şaşırmıştım. Pek çok sorun sayılabilir; fakat asıl mesele, insanların sana hangi gözle baktığıyla alakalıydı. Facebook’un kurucuları sen ben gibi insanlar değildi. Facebook daha yokken bile, o adamlar zaten yanlarına kolay kolay yaklaşamayacağın tipler olarak algılanıyordu. Dağıtım şirketleri için yapılmış çok güzel bir yazılım vardı. O yazılımda yapay zekânın ilk tohumlarını görmüştüm; gerçekten mükemmel bir işti. Ama sahibi Elon Musk ya da Zuckerberg değildi. Bizim mahallenin çocuğuydu. Ve insanlar “mahallenin çocuğuna” başka türlü bakar. Minecraft’ın yaratıcısı Markus Persson gibi olabilirdik aslında. Ama Markus’un hedef kitlesi tanımadığı insanlardı. Bizim hedef kitlemiz ise hep tanıdıklarımız oldu. İşte fark tam da burada. Sözün özü şu: Seni sen yapan çevrendir. Ne kadar akıllı, kültürlü, zeki, hatta dahi olursan ol; çevren beş para etmezse sen de etmezsi...
Yorum Gönder

Kılıcın Yanında Dursun, Sen Durma

The Witcher

"The Witcher" dizisini izlemeye başladım. Sanırım 4 bölümü bitirdim. Bölümler çok uzun, 1 saat. Diziden beklentim yüksekti. Fantastik bir diziden fantastik ögelerin öne çıkmasını isterdim. Daha çok insan odaklı ilerliyor ve diğer türlerin arka planda kaldığını düşünüyorum. Witcher insan değil, ama görüntü olarak insan olduğu için farklılığını anlayamıyorsun. Her bölümde ilginç bir tür tanıtıyor ve bunların hepsini canavar olarak nitelendirip öldürmeye çalışıyor. Büyü ile yaratık olanlara yardım ediyor. Onları büyüden kurtarıyor. 

Elflerde dizide yer alıyor ama insanlar tarafından çoğunun öldürülüp aciz olarak gösterilmesi beni üzdü. Yüzüklerin Efendisi tarafından Elflerin çizilen güçlü, kararlı ifadeleri bu dizide göremedim. Aciz, hasta ve birkaç kişi olarak gösterilmesi beni şaşırttı.

Elbette bunlara bakıp diziyi hafife almıyorum. Özellikle güçlü kadınların olması beni ziyadesiyle ilgilendirdi. Büyükanne (Kraliçe), sonra domuzcuk lakaplı büyücü olan kadın, dizinin ilk bölümlerinde Witcher ile mücadele eden Prenses çok güçlü karakterlerdi; fakat yine de bazı şeylerin eksikliğini hissettim. 

Efektler iyi. Dövüş sahneleri çarpıcı. Acımasızlıkları barbar dönem (bizim kafamızda yer edilen) dünyasını yansıtmasına rağmen mükemmel diyemiyorum. Witcher için amaç sadece canavarları öldürmek, insanlar için amaç tam anlamıyla yok. Belki ilerleyen bölümlerde eksik parçalar oturur. Belki karakterler güçlü bir amaç için savaşırlar. Şunu belirtmek isterim ki büyücü kadın ne olmak istediğini açıkça ifade etti. Bu kesinlikle mükemmeldi; ama çok kısa bir zaman içinde o güce ulaştı.

Belki de dizide bazı öğretiler görmek istiyorum, bilgece edilen sözler. Kral kızının kurtarılması için Witcher'e karşı bilgece konuşabilirdi. Ama o sadece kendisi için ayrılan mükellef sofrada yemeğini yiyerek Witcher'e saldırdı. En bilgece söz Kraliçe'nin torununa (prenses) söylediği şu söz oldu: "İlk ders: Kılıcın yanında dursun, sen durma."

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Başarı Yalanı

Resim
Metropolis 1916-1917 / Ressam George Grosz Modern Dünyada Fırsat, Ayrıcalık ve Kimlik Şehirde yaşam kırsal kesime göre çok zor. Burada büyük bir mücadele var. Kelimenin tam anlamıyla savaş halindesin. Köylü yaşamı hafife aldığım anlamı taşımasın. Köyde bile insanlar bir kargaşa halinde. Bir şeyler yapma telaşında; fakat şehirlerde bu hareketlilik çok çok fazla. Kavga ettiklerin, yarıştığın kişiler sayıca çoklar. Üstün olmak, öndekini geçebilmek için başarılı olmak zorundasın. Şu ya da bu sebeple atik olmalı, uyanık kalmalısın. Bir tedirginlik hâli içerisindesin. Tek gözün açık uyumalı, her zaman hazır kıta beklemelisin. Köy hayatında yaşam zorsa şehirde yaşam çok daha güçtür. Elindekiyle kıt kanat geçinemezsin. Komşun senden daha iyi kazanırken bunu yapamazsın. Üstelik, rakipler sosyal medya ile o kadar çoğaldı ki hangisiyle yarışacağını şaşırıyorsun. Lüks yaşamlar seni hırslandırıyor. Başkalarının gösterişli hayatları seni imrendiriyor. Çok çalışmalı, daha fazla kazanmalı ve bazıların...
Devamı

İyi İnsan Olmak Üzerine Bir Deneme

Resim
The false mirror (1928), Rene Magritte Kendi karanlığımıza bakma cesareti üzerine Bu sabah arkadaşla telefonla muhabbet ediyoruz. Hırsızlık, yolsuzluk, emek, sömürü üzerinde hoş bir sohbet yapıyorduk. Sonuç olarak para sahiplerinin çalmaya odaklı yaşadıklarını söyledik. Fakat, kendisine “dikkat et!” dedim. “Paramız olmadığı için bu zenginlerin hırsızlıklarını/yolsuzluklarını kolayca eleştirebiliyoruz, ama biz para sahibi olduğumuz zaman benzer şeyleri yapmayacağımız ne malum?” dedim. Daha yeni duyduğum bir olay, muhafazakar bir insanın, çalıştığı şirket tarafından hem kendisinin hem de eşinin özel sigortası var. Bu kişinin ablası rahatsızlanıyor ve hakkı olmadığı halde ablasını, eşinin kimliği ile özel hastanede özel sigorta üzerinden tedavi ettiriyor. Peki, burada hak nerede? Gördüğümüz zengin insanların yapmış oldukları üçkağıtçılık olaylarını çok rahat konuşabiliyorken kendimizin yapmış olduğu dalavereliği görmezden geliyoruz. Yolsuzluk yapanların yerinde biz olsaydık, muhtemelen “i...
Devamı

Sızı

Resim
“Daha uzun bir merdivenden çıkacağız şimdi; iblislerden kurtulmuş olmak yeterli değil. Sözlerimi anladınsa, ders almasını bil.” Dante, İlahi Komedya Yüreğimin derinliklerinden gelen bir sızı. Sancısı hiç dinmiyor. Bana ıstırap veren o yara sanki doğumla birlikte konmuş gibi. Küçüklüğümden bu yana hep o acı, hep o ağrı. Yalnızca yüreğimde kalsa iyi; bazen -çoğu zaman- ateşin eti yaktığı gibi, alevlerin kalbinin tam ortasından yükselip ciğerlerini kuruttuğunu, soluk almakta zorlanıp nefessiz kaldığını hissedersin. Hayır, hissetmekle kalmaz yaşarsın. Alnından yayılıp, yüzünden, boynundan akan terler gerçek olduğunu sana kanıtlar. Vücudunu iki büklüm yere seren ağrının yavaş yavaş azalıp sadece bir sızı olarak içinde kaldığına şükredersin. Her bir insanın kalbinde o sızı var! Herkesin! Olmalı. Bu ızdırabı sadece ben yaşıyor olamam! Gülerken o yaranın yaymış olduğu acının hafif kekremsi tadını dilimde hissederim. Eğlenirken, dans ederken, spor yaparken, kahkahalarımın arasında, arkadaşlarla...
Devamı